بسم الله.

تاریخ نگار سایت درست درج کند یا خیر، سی و یکم تیر. فکر نمی کنم مناسبت خاصی داشته باشد، جز همین سی و یکم بودنش. و چقدر این سی و یکم ها ی ماههای اول سال سردرگم و اضافه و لنگ در هوا هستند، مثل مهاجران غیر قانونی بین دو کشور، بین دو ماه، بین تیر و... و چه احساس خویشاوندی ای می کنم با این روزهای- برق، قطع است. و این کاملا مشخص می کند که اینجا گوشه ای از ایران است، زیر نور شمع، زیر پایمان نفت و... طبق روال هر روزی چند ساعتی پیش به جُنگ شبانه ی 20:30 گوش دادیم،  و قبلش خواندن اعتماد ملی که امروز خریدم و تاریخ دیروز داشت و قبل ترش تمام کردن و چسباندن پوستر نامجو،  سومین پوستر "غیر عادی" از زمان رجعت به بیت الاب الحلال، زیر نگاههای پرسشگر اهل بیت و حتا قبل تر از آن آپلود قالب جدید دیرنو، با اشاره ای به این نکته ی تلخ و ترش که دیگر " وبلاگ گروهی"، و نه " نشریه ی نمی دانم چه...". قبلش هم که صبح تا لنگ ظهر خوابیدن و شب قبل تا نیمه شب فیلم دیدن...

بگذریم...می دانی، حس و حال مطلب گردن کلفت نوشتن، باقی نمانده برادر...وهمین لبخندی که مانده روی لبمان، نه از بابت روبه جلو بودن مذاکرات ژنو یا بازی دوستانه ی بسکتبال با آمریکا و چه می دانم از این دست هجویات، که واسه خاطر...نمی دانم شاید به خاطر این شب های رمانتیکیست که زیر نور شمع بهمان تحمیل شده است...

به هر حال، گفتیم سبک ترش کنیم، بار سکون را و...اللهم صل علی محمد و آل محمد، برق هم آمد،

فوووووت.

پ.ن: دوستان! نه محدودیت زمانی، نه مکانی، هوسش آمد بنویسید برود، هرچه! رییس بازی هم تعطیل...

خواستم به یاد خودم آورده باشم.... .