تبلیغات 
یک مقام غیر مسئول در مصاحبه با دیرنو آنلاین گفت: "حمله ی موشکی ایران به یونان، قبل از ساخته شدن سپر موشکی در شرق اروپا، علاوه بر کاهش نرخ تورم و بیکاری، موجب تقویت حس ناسیونالیستی و میهن پرستی در ایرانیان شده، پیروزی در فوتبال را نیز در پی خواهد داشت...".
فی الواقع کمتر کسی از سلسله جنگ ها و کل کل های ایرانیان و اهالی جنوب شرقی یوروپ در اعماق تاریخ بی اطلاع است. کاری نداریم که این سوی میدان گاهی هخامنشی بوده و گاه اشکانی و گاه ساسانی و آنسوی میدان اسکندر و رفقایش یا روم و یا بیزانس. به هر حال هر اسمی و رسمی بگذاری بر این دو ملت، ایندو همیشه درگیر بوده اند و این درگیری ها اینقدر تکرار شده است که انسان گاهی شک می برد که مبادا برای سرگرمی و خاله بازی با هم گلاویز می شده اند این دو.
گرچه بالاخره اعراب آمدند و هر دو را سر جایشان نشاندند و این جنگ های خط خطی بامزه بین "ریش داران" و "جارو به سر ها" به تاریخ پیوست. اما می دانید که تاریخ معمولا تکرار می شود. البته این نظریه نیز همچون نظریه های دیگر عکسش نیز منقول است که؛ تاریخ تنها یکبار رخ می دهد چنانکه رادیو تنها یکبار اخبار.
راسیتش من به یاد ندارم که در جنگ آخر بین ایران و بیزانس ایران پیروز شد یا بیزانس، و یا اصلا جنگ آخری درکار بوده و یا قضیه با صلح اول پایان یافته است، و هم این که، دوران ناسیونالبازی و سربازان سنگی تخت جمشید را در آغوش گرفتن و ماچیدن و این سبکباری ها به گمانم تمام شده است و اکنون زمان، زمان سازندگیست. و ملت نه وقتش را دارد و نه حوصله اش را که، ولو یک لحظه، دست از سازندگی بردارد و به این مسائل لوس فکر کند.
اما خوب، به هر حال یک ایرانی، در حتا زمان قضای حاجت هم که باشد، وقتی آن کاخ سفید مرمرین را و یا آن مجلس سنای آمریکا را و یا آن قانونشان را و یا اسم شهرهایی چون لس آنجلس را، می بیند و می شنود، علاوه بر چیزهای دیگر، به یاد دوران بچگی و آن "بُکش بُکش" های هر روزه، با شمشیر و نیزه تو کوچه، با برو بچه های همسایه ی غربی می افتد و شک می کند که نکند... نکند ...خدا نکند!
خدا نکند که این فحش و فحش کشی های محترمانه یا به تعبیر عزیزی گفتگوی تمدن ها، و غنی سازی اورانیوم از یک طرف و آن طرف در جوابش :"تحریم 1" و بعد این طرف ادامه ی غنی سازی و آن طرف در جوابش: "تحریم 2" و باز این طرف کلی تلاش و کار شبانه روزی جوانان و دانشمندان و هوا، یا حالا به ادعای خویش، فضا کردن موشک و آن طرف نمک نشناس و نامرد و از خدا با خبر و اما بی اعتنا به ، تنها در جوابش: "تحریم 3"،
نکند ادامه ی یک گیس و گیس کشی قدیمی و عتیقه و خاک و خولی باشد؟
به هر حال به ذهن می رسد این نظریه. و مشکل اصلی اینجاست که من به یاد ندارم در جنگ آخر کدام سو فاتح بود و کدام یکی مفتوح. اما نگرانی زیادی هم در این بین وجود ندارد، چه، اکنون که ما ذوالفقار را داریم با برد ماشاا... چشم دشمن کور؛ 1200 مایل، واشنگتون و یا همان لوس "آنجلس" را نتوانیم بزنیم، دستمان به آتن که می رسد.
همان آتنی که آکروپلیسش همیشه پرسپولیس مارا تحت الشعاع قرار داده و به حاشیه رانده است. و همان آتنی که اسکندر مقدونی اش آمد و کشور ما را ویران کرد و اگر او نبود اکنون ما در هر شهری یک تخت جمشید داشتیم که ملت بروند و سربازان سنگیش را ماچ کنند.
چطور این اسکندر زادگان آمدند و سر سرباز هخامنشی ما را تکه تکه کردند و بردند با چسب چوب چسباندند و حلوا حلوایش کردند. و ما هم در جوابشان سعه ی صدرمان را به نمایش گذاشتیم. و آنها هم "اناتو" شان را.
نمی دانم. و اصولا من هم وقت ندارم به این مسائل فکر کنم و سخت درگیر سازندگی هستم، لیکن همچون هر ایرانی دیگری، در زمان قضای حاجت هم که باشد، گاهی به انتقام فکر می کنم.
